Recensies

Recensie: De Erfenis van Jennifer Lynn Barnes

De Amerikaanse auteur Jennifer Lynn Barnes debuteerde op negentienjarige leeftijd binnen het young adult genre. Tijdens haar studie publiceerde ze haar eerste vijf boeken. Slechts een handjevol van haar boeken is naar het Nederlands vertaald. Haar meest bekende boek is De Fixer uit 2015. In 2021 kan De erfenis aan het rijtje met vertaalde boeken worden toegevoegd. Dit boek is vertaald door Elise Kuip en verscheen bij Blossom Books.

Recensie: De Erfenis van Jennifer Lynn BarnesDe erfenis by Jennifer Lynn Barnes
Series: Het Hawthorne Mysterie #1
Published by Blossom books on 29 januari 2021
Genres: Young Adult, Contemporary
ISBN: 9789463491723
Format: Hardcover
Pages: 390
Translator: Elise Kuip
Koop bij Libris
Goodreads
three-stars

Deel 1 van een duologie – ‘Dit moet een vergissing zijn. Een man die ik nog nooit heb ontmoet, heeft me zojuist miljarden nagelaten. Zulke dingen gebeuren gewoon niet, punt.’

We fantaseren allemaal wel eens dat we opeens nog ergens een oudtante blijken te hebben van wie we een kapitaal erven. Voor het hoofdpersonage van De erfenis wordt deze droom werke- lijkheid, en dan keer duizend.

De toekomst van Avery Grambs en haar halfzus ziet er niet al te rooskleurig uit. Samen kunnen ze maar net de eindjes aan elkaar knopen en uitzicht op betere tijden is er niet. Totdat Avery hoort dat ze een fortuin heeft geërfd van een filantroop die ze nog nooit ontmoet heeft… en niemand weet waarom.

Om de miljardenerfenis van Tobias Hawthorne in ontvangst te kunnen nemen, moet Avery voldoen aan één voorwaarde: ze moet per direct intrek nemen in Hawthorne House en daar een jaar lang blijven wonen. Helaas wordt het huis ook bewoond door de zojuist onterfde familie (inclusief vier knappe kleinzoons) die op zijn zachtst gezegd niet allemaal even blij zijn met de komst van deze vreemdeling die er met hun geld vandoor gaat. Er is een vraag die iedereen bezighoudt: waarom Avery?

Wat doe je als je een erfenis krijgt van iemand die je helemaal niet kent? Dit overkomt Avery Grambs, die samen met haar halfzus maar net rond kan komen. Op een dag hoort ze dat ze een fortuin erft van de filantroop Tobias Hawthorne, een mandie ze helemaal niet kent. Om deze gigantische erfenis in ontvangst te mogen nemen, moet Avery voldoen aan één voorwaarde. Ze moet een jaar in Hawthorne House wonen en er per direct intrekken. Ze krijgt te maken met de zojuist onterfde familie (inclusief vier aantrekkelijke kleinzoons) die helemaal niet op haar, de vreemdelinge, zit te wachten. Iedereen heeft maar één vraag, waarom Avery?

De erfenis is een verhaal met een sterk begin. Het eerste raadsel duikt al direct op: waarom krijgt Avery deze erfenis? Het is onduidelijk wie Tobias Hawthorne is en wat de link van deze filantroop met Avery is. De lezer gaat samen met haar op onderzoek uit, dit prikkelt om door te lezen. De vraag wordt tot ver in het verhaal onbeantwoord gelaten. Jennifer Lynnn Barnes weet hiermee spanning te creëren en deze het hele verhaal vast te houden.

Dit grote mysterie is meteen het beste element van het boek. De rest is matig uitgewerkt. In Hawthorne House woont de familie Hawthorne, onder hen zijn vier kleinzoons. Deze kleinzoons worden omschreven als knap, maar daar wordt in het boek niet verder op ingegaan. Tevens lijken twee van de vier jongens op elkaar waardoor ze moeilijk uit elkaar te houden zijn. Het verschil tussen de middelste twee jongens, Jameson en Grayson, is nauwelijks waarneembaar. De jongste kleinzoon Xander en de oudste kleinzoon Nash zijn beter uit elkaar te houden, maar ook zij zijn niet voldoende uitgewerkt. De matige uitwerking zet zich voort bij alle personages, waardoor ze op de vlakte blijven. Dit maakt het moeilijk om een klik met hen te voelen.

Naast de personages is er een ander element uit het verhaal dat stoort. De rijkdom van de familie Hawthorne voelt volstrekt ongeloofwaardig aan, zeker voor Nederlandse begrippen. Hawthorne House bevat meerdere bibliotheken, een bowlingbaan, een garage met dure auto’s en er wordt elk jaar een nieuwe vleugel bij gebouwd. Ook de constante beveiliging van Avery voelt ongeloofwaardig. De auteur heeft een wereld willen creëren waarin het logisch is dat iemand een fortuin kan erven, maar het voelt ietwat onrealistisch. Dit kan een verkeerd beeld wekken bij voornamelijk de jongere lezers.

Het gevoel van een ongeloofwaardige setting en de niet goed uitgewerkte personages zorgen ervoor dat De erfenis oppervlakkig blijft. Het is een boek met heel korte hoofdstukken. Dit maakt het verhaal makkelijk leesbaar. De keerzijde van korte hoofdstukken is dat het de eerdere gevoelens van oppervlakkigheid bevestigd. Het boek weet het boeiende begin niet lang vast te houden. Naarmate het verhaal vordert zakt het in, er vindt weinig ontwikkeling plaats in de personages. Wat zich wel ontwikkelt is het mysterie: de raadsels worden steeds raadselachtiger en er wordt naar een climax toegewerkt. Het blijft echter bij ernaar toe werken, de climax is abrupt en ook hiervoor geldt dat de uitwerking ontbreekt. Het verhaal van De erfenis is een interessant concept, maar door het missen van diepgang en meerdere aspecten die niet goed uitgewerkt zijn, voelt het erg onrealistisch en oppervlakkig. Het nodigt mij niet uit om het vervolg te lezen.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.